اختلالات تنفسی در بخش ویژه

 

 

 

 

نارسایی حاد تنفسی

 

در نارسایی حاد تنفسی ریه ها قادر نیستند که تبادل موثر اکسیژن و دی اکسید کربن را انجام دهند، زیرا تهویه موثر و کافی نیست. بدن قادر نیست اکسیژن کافی حفظ کرده یا از دست دی اکسید کربن به اندازه کافی خلاص شود. هر بیماری تنفسی ممکن است به نارسایی حاد تنفسی بیانجامد. سرکوب سیستم اعصاب مرکزی (در اثر صدمه یا دارو) یا بیماری سیستم اعصاب مرکزی نیز می تواند موجب نارسایی حاد تنفسی شود.

پیش آگهی

 

بیمار مبتلا به نارسایی تنفسی اکسیژن کافی دریافت نمی کند. این وضعیت ممکن است یک واقعه ناگهانی بوده یا جبران اختلال تنفسی مزمن از قبیل برونشیت مزمن یا آمفیزم باشد. اکسیژن مکمل و داروهای برونکودیلاتور برای بهبود جریان هوا به ریه ها استفاده می شود. لازم است که علت زمینه ای نارسایی شناسایی و تصحیح شود تا مشکل رفع شده و بیمار به وضعیت تنفسی نرمال برگردد.

علائم و نشانه های تشخیصی

 

همانطور که بدن تلاش می کند هوای بیشتری را به داخل ریه ها جریان دهد، از عضلات فرعی تنفسی استفاده می شود.

بخاطر کمبود اکسیژن بیمار دچار تنگی نفس می شود.

بیمار در حالت خوابیده دچار تنگی نفس (ارتوپنه) می شود که حاصل افزایش کار تنفسی در این وضعیت است؛ دیافراگم سخت تر کار کرده، دیواره خلفی قفسه سینه به اندازه کافی باز نمی شود.

خستگی در اثر کار تنفسی و کمبود اکسیژن

سرفه در اثر التهاب، برونکواسپاسم، تجمع مایع یا بیماری زمینه ای ریه

وجود خون در خلط (هموپتزی) در اثر تحریک راه هوایی

تنفس بیشتر از 20 تا در دقیقه (تاکی پنه) در تلاش برای جریان بیشتر هوا و اکسیژن رسانی

تعریق (دیافروز) در اثر فعالیت شدید بدن برای جریان هوا، استفاده از عضلات فرعی

سیانوز در اثر هیپوکسمی

اضطراب ناشی از گرسنگی هوا و کمبود اکسیژن رسانی

رال (کراکل) ریوی در صورت تجمع مایع در آلوئول ها و مجاری هوایی کوچک

ویزینگ (رانشی) در اثر التهاب راه های هوایی

کاهش صداهای تنفسی در اثر کاهش جریان هوا

تست های تشخیصی

 

گازهای خون شریانی:

کاهش PaO2 اکسیژن به کمتر از 60 mmHg بدون بیماری ریوی زمینه ای

افزایش دی اکسید کربن (PaCO2) به بیشتر از 50 mmHg بدون بیماری زمینه ای ریوی

اشباع اکسیژن شریانی (SaO2) کمتر از 90 درصد

♦ pH

کاهش اشباع اکسیژن در پالس اکسیمتری

افزایش شمارش WBC در اثر عفونت

درمان

 

اکسیژن درمانی برای رفع نیازهای بدن از طریق کانولای بینی یا ماسک

تجویز برونکودیلاتور برای بهبود جریان هوا از مجاری تنفسی به ریه ها : آلبوترول، لوالبوترول، متاپروترونول، تربوتالین

تجویز آنتی کولینرژیک ها برای درمان گرفتگی برونش ها: ایپراتروپیوم

لوله گذاری تراشه برای باز کردن راه هوایی و کمک به تهویه مکانیکی

تجویز بی حس کننده برای تسهیل لوله گذاری: پروپوفول

تهویه مکانیکی برای حمایت تلاش های تنفسی

تجویز داروهای بلوک کننده عصبی عضلانی برای تسهیل تهویه مکانیکی و جلوگیری از مبارزه بیمار با ونتیلاتور: پانکورونیوم، وکورنیوم، آتراکوریوم

تجویز استروئیدها برای کاهش پاسخ التهابی ریه ها: هیدروکورتیزون، متیل پردنیزولون، پردنیزون

تجویز ضد انعقادها برای کاهش ریسک تشکیل لخته: هپارین، وارفارین

تجویز مسکن برای رفع ناراحتی بیمار و کاهش تقاضای اکسیژن میوکارد: مورفین

تجویز بلوک کننده های هیستامین – 2 یا مهار کننده های پمپ پروتون برای کاهش شانس زخم معده استرسی: فاموتیدین، رانیتیدین، نیزاتیدین، سایمتیدین یا امپرازول، اسومپرازول، لانسوپرازول، رابپرازول، پانتوپرازول

تجویز آنتی بیوتیک برای درمان عفونت (یا احتمالا پیشگیری از عفونت): داروهای منتخب براساس نتایج کشت و آنتی بیوگرام

تشخیص های پرستاری:

 

الگوی تنفسی ناموثر

تخلیه ناموثر راه هوایی

اضطراب

مداخلات پرستاری

 

پایش وضعیت تنفسی از نظر ریت تنفسی، تلاش تنفسی، استفاده از عضلات فرعی تنفسی، تولید خلط، صداهای تنفسی

پایش پالس اکسیمتری برای چک سطح اشباع اکسیژن

پایش خلط از نظر تغییر رنگ و مقدار تولید خلط

پایش علائم حیاتی از نظر تغییرات

بیمار در وضعیت فاولر یا نیمه فاولر قرار داده شود، برای تسهیل تلاش های تنفسی از طریق باز شدن مطلوب دیافراگم

پایش تنظیمات ونتیلاتور و تنظیم مناسب بر حسب وضعیت بیمار

تغییر وضعیت 2 ساعت یکبار برای کاهش شانس از دست رفتن تمامیت پوستی

پایش مایعات ورودی و دفعی و تعادل مایعات

تشریح اهمیت تمرینات سرفه و تنفس عمیق برای باز شدن کامل ریه ها و تخلیه ترشحات به بیمار

آموزش طریقه شناسایی نشانه های دیسترس تنفسی به بیمار

برای دانلود فایل پاور پوینت اختلالات تنفسی در بخش ویژه روی لینک زیر کلیک کنید:

اختلالات تنفسی در بخش ویژه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *